Raport analizuje wpływ działalności czterech organów
regulacyjnych – Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE), Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) oraz Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (UTK) – na konkurencyjność gospodarczą i dobrobyt konsumentów.

Analizę prowadzono z perspektywy kosztów regulacyjnych, pewności obrotu i efektywności procedur, w oparciu o dane empiryczne, orzecznictwo oraz porównanie z rozwiązaniami przyjętymi w innych jurysdykcjach europejskich.

Centralny wniosek raportu jest następujący: tam, gdzie koszty regulacyjne ponoszone przez polską gospodarkę wydają się przekraczać uzasadniony poziom, źródłem nie jest zwykle sama struktura instytucjonalna ani poziom regulacji, lecz sposób wykonywania mandatu – w szczególności sformalizowany tryb postępowania, ograniczona rola dialogu prewencyjnego oraz brak narzędzi pozwalających organom mierzyć skutki własnych decyzji. Co istotne, są to obszary, które można usprawnić w ramach obowiązującego systemu – bez naruszania niezależności regulatorów. Mają charakter horyzontalny – dotyczą konstrukcji systemu jako całości, a nie słabości pojedynczego organu.